عادت مکیدن انگشت (انگشت شست) در میان کودکان شایع بوده و در اغلب اوقات به عنوان عادت طبیعی تلقی شده که نباید نگران آن بود. کودکان غالبا در 2 سالگی یا در هنگام پیدایش و درآمدن دندان های دائمی این عادت را کنار می گذارند. اما اگر این عادت پس از درآمدن دندان های دائمی ادامه یافت، چه باید کرد؟ باید دلایلی که کودک را ترغیب به انجام این امر می کند، جست وجو شود. اغلب دلایل این رفتار، روانی بوده و از عدم احساس امنیت یا اضطراب دائمی کودک ناشی می شود. در این حالت کودک ، آرامش و راحتی را در مکیدن انگشتمی یابد. این امر عدم توانایی خوابیدن برخی از کودکان بدون مکیدن انگشت را توجیه می کند.
حال ممکن است این سوال پیش آید که مگر مکیدن انگشتچه ضرری برای کودک دارد که ما تلاش کنیم حتما این عادت را از او دور کنیم؟ نکته اینجاست که باید تلاش کرد، کودک این عادت را کنار گذارد چون در غیر این صورت باعث ایجاد مشکلاتی در استخوان بندی فک ها و دندان های کودک شده که محتاج درمان خواهد بود. این مشکلات شامل:
1- تنگ شدن فک بالا به همراه اعوجاج و تغییر شکل سقف بالای دهان.
2- بین دندان های جلو(پاپین و بالا) فاصله افتاده و شکل انگشت را به خود خواهند گرفت. بدین ترتیب کودک نمی تواند دندان های جلوی (دندانهای بالا و پایین) خود را جفت کرده و حتی اگر دندانهای عقب خود را جفت کند بازهم بین دندانهای جلو فاصله خواهد بود.
3- ایجاد فاصله بین دندانهای فک بالا و عقب رفتن دندانهای فک زیرین.
شدت ضایعات فوق و تاثیرات آن به مدت و میزان فشاری است که کودک وارد میکند. برای اصلاح آسیبهای وارده، اغلب این کودکان در سن پایین و قبل از بلوغ نیازمند تجهیزات ارتدونسی هستند؛ البته مشروط به اینکه برای همیشه عادت مکیدن انگشت را ترک کنند.
پیشنهاداتی برای رهایی از مکیدن انگشت
1- روان درمانی، به ویژه هنگامی که دلیل اصلی مکیدن انگشت ناشی از عدم احساس امنیت و یا کمبود محبت در کودک باشد. همچنین سعی در پرکردن اوقات فراغت کودک با بازی های مفید.
2- گذاشتن برخی از مواد خوراکی و بهداشتی دارای طعم تلخ روی انگشتی که کودک به مکیدن آن عادت کرده است. این کار باعث خواهد شد که مکیدن انگشت لذت بخش نباشد و کودک به تدریج عادت خود را ترک خواهد کرد.
3- پوشاندن انگشت مورد نظر با پارچه یا وسایل پانسمان که کودک قادر به مکیدن انگشت خود نشود. این روش بیشتر برای کودکانی که عادت کرده اند انگشت خود را قبل از خواب بمکند، استفاده میشود.
4- اگر تمامی راههای بالا با شکست مواجه شد، خانواده کودک باید به دندانپزشک مراجعه کند. دندانپزشک وسیلهای را در دهان کودک (سقف بالای دهان) نصب کرده که توسط کودک قابل بیرون آمدن نبوده و کودک را از مکیدن انگشت خود باز میدارد. این وسیله به نام "شکننده عادات" habit breakeشناخته شده و بسیار مفید است.

برچسب:
نویسنده: سولماز حسینی
هوا اینقدر گرم شده که دیگر نیازی به گفتن آن نیست و کافی است یک قدم بیرون بگذارید تا احساس یک نان سنگک درون تنور به شما دست بدهد! حالا تصور کنید نوزاد یا کودک شیرخوار در این هوا چقدر اذیت می شود. یکی از عوارضی که کودکان ممکن است در این مواقع به آن دچار شوند، آفتاب سوختگی است. به همین دلیل ما از دکتر علی اصغر متقی، متخصص کودکان و نوزادان، درباره آفتاب سوختگیو روش های پیشگیری از آن پرسیدیم.
علائم آفتاب سوختگی
دکتر متقی با اشاره به علائم آفتاب سوختگیدرباره آنها توضیح می دهد: علائم آفتاب سوختگیچند مرحله دارد. اگر پوست بدن بچه به صورت یکدست و کامل قرمز شده به این دلیل است که هنوز لایه های شاخی پوست شان تشکیل نشده و بسیار حساس هستند. قرمزی، داغی و گرم بودن پوست ممکن است باعث شود مادران تصور کنند کودک تب دارد در حالی که نور خورشید باعث گرمای زیاد بدن کودک شده است. در صورتی که قرمزی پوست خیلی زیاد باشد به آن سوختگی درجه یک می گویند و در بعضی موارد سوختگی شدید شده و روی پوست بچه تاول ایجاد می شود.
لایه های شاخی پوست همان چرک در بدن بزرگسالان است که درواقع سلول های مرده پوست هستند. این سلول ها مانند محافظی جلوی نفوذ میکروب ها به پوست را می گیرند.
بنابراین قرمزی پوست، گرمای بدن یا گرمای محیطی و در حالت شدید تاول های ریز ایجاد می کنند. بهترین چیز این است که این بچه ها همیشه پوشش نخی سفید و کلاه داشته باشند. اگر آفتاب سوختگی کودک شدید باشد، ممکن است عامل میکروبی از طریق زخم وارد بدن کودک شود و عفونت ایجاد کند اما معولا عفونت شایع نیست.
شایع ترین علتی که به دلیل آن بچه ها را پیش پزشک می برند تخلیه نکردن ادرار در 24 ساعت قبل است و یا ادرار خونی دارد و این اتفاقات به دلیل گرمازدگی است و چون آب بدن شان به شدت گرفته می شود و دمای بدن در اثر تبخیر سطحی بالا می رود و شدیدا دچار کمبود آب بدن می شوند.
دکتر متقی با بیان اینکه مادران باید قبل از آفتاب سوختگی بچه ها اقدامات پیشگیرانه انجام دهند می گوید: مادران بدانند که در چه شرایطی باید کودک شان را بیرون ببرند که دچار آفتاب سوختگی نشود. بهتر است آنها تا جایی که ممکن است نوزادان و فرزندان شیر خوار شان را در روز های گرم بیرون نبرند و در صورت اجبار، ساعات صبح قبل از ساعت 9 تا 10 و ساعات بعد از ظهر بعد از ساعت 6 یا 7 این کار را انجام دهند. چون در وسط روز آفتاب عمودی می تابد میزان اشعه ماورای بنفش آن بسیار بالا و سرطان زا و خطرناک است و در صورتی که بر طبق شرایطی مادری فرزندش را در وسط روز بیرون برد، حتما باید از سایه حرکت کند.
مردم کشور های دیگر به ویژه مردم آسیای شرقی در مواقعی که آفتاب به این اندازه شدید است، از چتر و دستکش استفاده می کنند. به همین دلیل دکتر متقی می گوید: در کشور ما استفاده از چتر و دستکش اصلا رسم نیست و با اینکه مردم در معرض مستقیم اشعه های آفتاب هستند، بساری از موارد را رعایت نمی کنند. دو قسمت از بدن کودک که در طول عمر نور به آنها می رسد گردی صورت و دیگری پشت دست ها هستند. بنابر این نور های شدید و اشعه های ماورای بنفش خورشید باعث تغییراتی در پوست می شود که در طول زندگی ممکن است به ضایعات پوستی و حتی سرطان تبدیل شود.
پیشگیری و درمان آفتاب سوختگی
1- استفاده از کرم ضد آفتاب: خانم ها باید بدانند وقتی می خواهند با کودک شان بیرون ببرند باید صورت و دست های کودک را کرم ضد آفتاب بزنند. مادران می توانند ضد آفتابهای مخصوص نوزاد و کودک را از داروخانه ها تهیه کنند اما استفاده ازضد آفتاب بزرگسالان برای بچه ها مانعی ندارد. میزان SPF مناسب برای کودکان از 24 تا 30 درصد است و بسته به شرایط آنها، حتی تا SPF 50 درصد هم می توان استفاده کرد.
2- جای بچه ها در محیط خانه یا در بیرون تا حد امکان نباید گرم باشد. بنابر این تا حد امکان نباید زیر آفتاب بروند و تا می توانند باید در سایه حرکت کنند.
3- برای نشستن در ماشین، والدین باید از مدتی قبل در آن را باز کرده و کولر روشن کنند تا هوای گرم داخل آن خنک شود.
4- از لباس و پوشش نخی رنگ روشن برای کودک استفاده شود.
5- تمام مدت شیشه شیر یا آب در دهانش باشد یا شیر مادر به او بدهند تا هم آب بدنش کم نشود و هم دچار آفتاب سوختگی نشود.
اگر بزرگتر ها عادت کنند که در گرمای زیاد تابستان کلاه لبه دار سر کنند، چتر دست شان بگیرند یا دستکش سفید بپوشند، کودکان هم یاد می گیرند و به این شکل نیمی از مشکلات یا سرطان های پوست از بین می روند.
برچسب:
نویسنده: سولماز حسینی
تحقيقات نشان داده اند كه مهمترين فاكتورهاي لازم براي رشد كودك ، همان چيزهايي هستند كه ما همواره مي دانسته ايم: عشق، توجه و مراقبتهاي اوليه، مهمترين مواردي هستند كه كودك شما مي خواهد و بدانها نياز دارد. براي كمك به كودك جهت شكوفا كردن حداكثر تواناييهاي بالقوه اش، هشت مورد زير را رعايت كنيد:
1- عشق خود را به او نشان دهيد؛
اين توصيه، بديهي و در عين حال صحيح است: كودكان براي زندگي به عشق نياز دارند. حمايت و مراقبت عاطفي شما، مبنايي مطمئن را براي كودك فراهم مي سازد تا بتواند در دنياي اطرافش، با اطمينان خاطر به جستجو بپردازد. اين مورد، صرفا يك توصيه احساسي نيست؛ شواهد علمي محكمي وجود دارند كه نشان مي دهند ابراز عشق، توجه و محبت در سالهاي اول زندگي كودك، تاثير مستقيم و قابل توجهي بر رشد فيزيكي، روحي و عاطفي كودك دارد. ابراز علاقه و روابط عاشقانه حتي موجب رشد مغز كودك مي شوند.
چگونه مي توانيد عشق و علاقه خود را به كودك نشان دهيد؟ در هر فرصتي او را در آغوش بگيريد، نوازش كنيد، تشويق نمائيد، به حرفهايش گوش دهيد و با او بازي كنيد. همچنين هرگاه كودك شما به آرامش و توجه نياز دارد، بايد به اين نياز او نيز پاسخ دهيد؛ برخلاف باور عامه، متخصصين معتقدند كه ابراز عشق، موجب لوس شدن كودك نمي شود. بهتر است هر وقت كودك شما آشفته يا مضطرب است، در كنار او باشيد و به او كمك كنيد، زيرا اين كار موجب مي شود كه احساس اعتماد كند و همچنين پيوند عاطفي قدرتمندي بين شما شكل گيرد. همچنين توجه به نياز كودك براي مورد توجه واقع شدن، در زمان شادي و خوشحالي او نيز بسيار اهميت دارد.
2- به نيازهاي اوليه كودك خود توجه كنيد؛
براي اينكه كودك بتواند تمام انرژي خود را صرف يادگيري و رشد كند، بايد تغذيه اي مناسب داشته باشد؛ رژيمهاي غذايي كه سطح پروتئين، ويتامين و مواد معدني در آنها بسيار پايين باشد، همچنين ميزان كالري آنها بسيار كم يا بسيار زياد باشد، ممكن است سرعت رشد كودك را كاهش داده يا حتي بر ضريب هوشي او، تاثير منفي بگذارد. همچنين او بايد سالم بوده، استراحت كافي داشته و احساس آرامش كند؛ اگر پوشك او براي مدتي طولاني تعويض نشود يا او به عفونت گوش مبتلا شود، مقدار زيادي از انرژي خود را از دست مي دهد.
براي اطمينان از سلامتي كودك ، معاينات منظم پزشكي را فراموش نكنيد، واكسيناسيون او را بطور مرتب انجام دهيد و مراقب باشيد كه او به اندازه كافي بخوابد. در مرحله خواب REM (مرحله اي از خواب كه شامل حركات سريع چشم است)، سلولهاي مغزي كودك ، پيوندهاي عصبي مهمي را بين هم برقرار مي كنند. اين پيوندهاي عصبي كه سيناپس ناميده مي شوند، در واقع مسيرهاي عصبي هستند كه امكان يادگيري، حركت و فكر كردن را براي كودك فراهم مي كنند. سيناپسها نقشي كليدي در درك كودك از آنچه در دنياي اطراف خود مي بيند، مي شنود، مي چشَد، و لمس و بو مي كند، دارند. اگر در مورد الگوي خواب يا خوراك كودك خود نگران هستيد، با پزشك او صحبت كنيد.
3- با كودك خود حرف بزنيد؛
تحقيقات نشان مي دهند كودكاني كه والدين آنها در دوران خردسالي با آنها زياد حرف مي زده اند، ضريب هوشي بالاتر و دامنه لغات وسيع تري (در مقايسه با كودكاني كه والدين آنها، زمان زيادي را براي حرف زدن با نوزادانشان اختصاص نمي داده اند) دارند.
اگر نمي دانيد كه در مورد چه چيزي با كودك خود حرف بزنيد، يا فرزند شما هنوز آنقدر بزرگ نشده است كه بتواند با شما صحبت كند، مي توانيد كارهايي را كه انجام مي دهيد براي او توضيح دهيد: «مامان داره آب گرم توي وان حمام مي ريزه تا تو رو تميز كنه». از حرف زدن به زبان كودك (زدن حرفهاي نامفهوم و بي معني) خودداري كنيد. كودك شما تنها در صورتي مي تواند مهارتهاي زباني را به خوبي فرا بگيرد كه شما به درستي با او صحبت كنيد.
4- براي كودك خود كتاب بخوانيد؛
پس از حرف زدن، كتاب خواندن با صداي بلند براي كودك يكي از مهمترين كارهايي است كه مي توانيد براي افزايش دامنه لغات او، تحريك تخيلات و تصورات او و ارتقاي مهارتهاي زباني او انجام دهيد. در اين حالت شما امكان برقراري ارتباط نزديكتر با كودك و افزايش مهارتهاي اجتماعي او را نيز داريد.
كارشناسان خواندن كتاب با صداي بلند به صورت روزانه را توصيه مي كند. البته لازم نيست كه همواره از كتابهاي كودكان استفاده كنيد. حتي اگر در حال مطالعه يك مجله يا روزنامه هم هستيد، آن را با صداي بلند بخوانيد تا كودك شما نيز از شنيدن آن لذت ببرد.
5- حواس پنج گانه او را تحريك كنيد؛
افراد، مكانها و اشيا بايد در برابر ديد كودك شما قرار گيرند تا او بتواند در مورد آنها اطلاعات كسب كند. هر رابطه اي كه او با محيط اطرافش برقرار مي كند، اطلاعات جديدي پيرامون محيط اطراف و وضعيت خودش در اين محيط، به او مي دهد. مطالعات نشان مي دهند كودكاني كه در يك محيط غني (پُر از چيزهاي جديد كه تجربه هاي جديدي را براي كودك فراهم آورده و حواس او را تحريك كند) رشد مي كنند، مغز فعالتر و بزرگتري دارند (نسبت به كودكاني كه در محيطي زندگي مي كنند كه تحريكات حسي كافي در آنها وجود ندارد.)
البته شما نبايد حواس كودك را بيست و چهار ساعته بمباران كنيد، همچنين نبايد همه حواس او را يكباره تحريك كنيد؛ زيرا كودك ممكن است دچار "تحريك بيش از حد" شود. شما صرفا بايد اين امكان را براي كودك فراهم كنيد كه اسباب بازيها و اشيا مختلفي را تجربه كند. اشيا و اسباب بازيها را با شكلها، رنگها، صداها و وزنهاي مختلف براي او انتخاب كنيد. بازيهاي تعاملي و موزيكال را با همديگر انجام دهيد، با هم براي خريد برويد، و اجازه دهيد كه كودك شما با افراد جديد برخورد كند. حتي ساده ترين كارهاي روزمره نيز مي تواند مغز او را براي رشد بيشتر، تحريك كند.
همچنين بايد موقعيت و فضاي كافي جهت جستجو و گشت زدن در محيط اطراف را براي كودك خود فراهم كنيد. كودكان به فضاي كافي براي حركت چهار دست و پا، راه رفتن و دويدن نياز دارند تا بتوانند ماهيچه هاي خود را تقويت كنند، تعادل مناسب براي بدن خود را به دست آورند و اعضاي خود را با يكديگر هماهنگ كنند. همچنين جستجوي آزادانه در محيطهاي امن (كه همواره با "نه"، "نكن" و "به اين دست نزن" مواجه نشوند) نيز مي تواند براي آنها بسيار مفيد باشد. خانه خود (يا حداقل اطاقهاي عمومي آن) را براي كودك ايمن كنيد. اشياء خطرناك را از دسترس كودك دور كرده و چيزهاي بي خطر و جالب به او بدهيد. مثلا، از قفل كودك بر روي همه كابينتهاي آشپزخانه استفاده كنيد، اما در يكي از كابينتها را آزاد بگذاريد و كاسه ها ي پلاستيكي، قاشقهاي چوبي، و قوري و ماهيتابه هايي را كه بازي با آنها براي كودك شما بي خطر است، در اين كابينت قرار دهيد.
6- بازيهاي جديد و هيجان انگيزي براي كودك تدارك ببينيد كه كمي پيچيده بوده و استفاده از آنها به كمي تلاش نياز دارد؛
شما نبايد با خريدن اسباب بازيها و اشيائي كه استفاده از آنها فراتر از توان و مهارتهاي فعلي كودك شماست، او را نااميد و سرخورده كنيد؛ اما اندكي كشمكش و تلاش هم مي تواند كمك بزرگي براي رشد فردي او باشد. هرگاه كودك شما نتواند يك كار را به سادگي انجام دهد، سعي خواهد كرد راه جديدي براي انجام دادن آن پيدا كند. در واقع اين كار به "فرآيند حل مساله" شبيه است كه منجر به افزايش مهارتهاي ذهني او و بهتر شدن عملكرد مغز او مي شود. مثلا اگر او در حال تلاش براي باز كردن در يك جعبه است، فورا به كمك او نرويد. اجازه بدهيد او تلاش خود را بكند. اگر او در اينكار موفق نبود يا خسته شد ، به او نشان بدهيد كه در جعبه چگونه باز مي شود، اما سپس يك جعبه در بسته ديگر در اختيارش بگذاريد تا او مجددا براي باز كردن آن تلاش كند.
7- مراقب خودتان باشيد؛
والديني كه افسرده، مضطرب يا آشفته باشند معمولا نمي توانند به سرعت و با حساسيت به نيازهاي كودك خود پاسخ دهند. مطالعات نشان مي دهند كه الگوي فعاليت مغزي در كودكاني كه مادران آنها افسردگي مزمن و باليني داشته اند، غيرطبيعي بوده است و در نتيجه مي توان اين فرضيه را مطرح ساخت كه اين كودكان نيز از افسردگي رنج مي برده اند.
اگر احساس افسردگي يا خستگي مفرط مي كنيد، راهي براي تقسيم كارهاي منزل و مسووليتهاي مربوط به نگهداري از كودك يا همسر خود پيدا كنيد. اگر همسرتان با شما زندگي نمي كند، سعي كنيد همراه افرادي زندگي كنيد كه بتوانند حمايت و كمكهاي خود را به شما عرضه كنند. هر از چند گاهي نيز زماني را به خودتان اختصاص دهيد و جداي از كودك بگذرانيد. مادر يا پدر بودن (خصوصا يك مادر يا پدر وظيفه شناس و فعال بودن) بسيار خسته كننده است و شما بايد زماني را براي استراحت صرف كنيد تا بتوانيد براي ادامه زندگي آماده شويد.
8- يك گزينه مناسب براي نگهداري از كودك پيدا كنيد؛
اگر شما شاغل هستيد و نمي توانيد در طول روز از كودك خود مراقبت كنيد، يا اينكه به يك پرستار بچه نياز داريد، پيدا كردن يك گزينه مناسب و با كيفيت براي نگهداري از كودك ، عامل بسيار مهمي براي رشد سالم و مناسب كودك است. شما بايد كسي را پيدا كنيد كه زماني كه شما نمي توانيد از كودك مراقبت كنيد، همه موارد فوق را رعايت كند. گزينه مورد نظر شما (پرستار كودك ، يكي از اقوام يا مهدكودكهاي روزانه) بايد در اين زمينه باتجربه بوده، با مهرباني و لطافت از كودك مراقبت كرده و معتبر نيز باشد. ابراز علاقه واقعي به كودك و داشتن انرژي كافي براي كمك به كودك در جهت رشد و پيشرفت نيز بايد جزو ملاكهايي باشد كه مد نظر قرار مي دهيد.

برچسب: مطالب جالب درباره ی کودکان,نیاز کودک برای رشد,
نویسنده: سولماز حسینی
سلامتی فرزندان بیش از هر چیز برای پدر و مادرها اهمیت دارد. آنها حاضر هستند هر تلاشی انجام بدهند که فرزندشان از همه لحاظ تندرست و سلامت باشد. اما چه می شود که گاهی فرزند ما از ابتلای تولد با مشکلاتی دست و پنجه نرم می کند یا دچار مشکلات جسمی و سلامتی است؟ یکی از دلایل مهم به دوران بارداری مادر برمی گردد چرا که هسته اولیه جسم نوزاد در رحم مادر شکل گرفته و برخی کمبودها یا فاکتورهای ناسالم تحت تاثیر شرایط بارداری او ایجاد شده است. برای اینکه بدانیم چه عواملی باعث ایجاد کم خونی می شود و اینکه چه کارهایی برای مقابله و پیشگیری با این شرایط وجود دارد با نرگس جوزدانی، کارشناس تغذیه مشورت می کنیم.
او در ابتدا با تاکید بر تغذیه صحیح و کافی مادر در دوران بارداری و اهمیت وزن گیری کافی جنین در این دوران می گوید: نوزادان عمده آهن را از طریق مادر و در دوران جنینی دریافت می کنند. این بدان معنی است که رژیم غذایی مادر در طول دوران بارداری بسیار مهم است. نوزادان نارس یا نوزادانی که با وزن کم به دنیا می آیند در معرض خطر کمبود آهن هستند و تحت نظر پزشک نیاز به دریافت مکمل آهن دارند.
این کارشناس تغذیه در مورد میزان نیاز نوزادان به آهن و منابعی که برای تامین آهن بدن نوزاد وجود دارد، توضیح می دهد: مادران باید توجه داشته باشند که نه تنها نوزادان، بلکه کودکان و نوجوانان نیز سیر رشد سریعی دارند که نیاز آنها را به آهن افزایش می دهد. میزان ذخیره آهن کودکان 6 ماهه تا یکساله به کمتر از نصف ذخایر 6 ماهه اول زندگی کاهش می یابد. کمبود آهن می تواند در اثر دریافت کم آهن از طریق رژیم غذایی و عدم استفاده از غذاهای غنی از آهن باشد. حدود 6 ماهگی حداقل دو وعده سرلاک یا انواع غذاهای غنی از آهن مخلوط با شیر مادر یا شیر خشک برای کودک توصیه می شود. پوره نرم گوشت نیز یکی از گزینه های مناسب برای معرفی غذای غنی از آهن به کودک است. دیر شروع کردن غذای کمکی یکی از دلایل شایع کمبود آهن در کودکان شش ماهه تا یکساله است.
نرگس جوزدانی، کارشناس تغذیه در مورد اینکه البته پیشگیری همیشه بهتر از درمان است، ؟؟؟ راهکار را به مادران پیشنهاد داد تا جلوی ایجاد کم خونی در فرزندشان را بگیرند.
پیشنهاداتی جهت پیشگیری از کمبود آهن در کودکان زیر یکسال:
1- همان طور که گفتیم دوران بارداری و تغذیه آن بسیار حائز اهمیت است. برای جلوگیری از کم خونی نوزاد ، مادر رژیم غذایی غنی از آهن در دوران بارداری داشته باشد. گوشت قرمز بهترین منبع آهن است.
2- مادر باید در دوران بارداری تست کم خونی را انجام دهد و در صورت تشخیص پزشک نسبت به کمبود آهن در بدن مادر، مکمل های آهن با دوز مشخص برای او مصرف شود.
3- بعد از تولد نوزاد بهتر است برای تغذیه او در ابتدا از شیر مادر یا در صورت نبود امکان، از شیرخشک های غنی از آهن استفاده شود.
4- مادران توجه داشته باشند که به کودکان زیر یکسال خود شیر گاو را به عنوان شیر اصلی ندهند.
5- در معرفی غذای جامد به کودک خود تاخیر نکنید و پایان شش ماهگی یا 180 روزگی کودک غذای کمکی را شروع کنید.
برچسب: کم خونی مادران,کم خونی در بارداری,کمبود اهن در کودکان,
نویسنده: سولماز حسینی
کودکان کم وزن با چه مواد غذایی باید تغذیه شوند والدین این اطفال از چه مواد غذایی باید برای آنها باید استفاده کنند توصیه های متخصصین کودکان در این زمینه چیست
برخی کودکان با شروع تغذیه تکمیلی با وجود اینکه خوب غذا می خورند اما خوب وزن نمی گیرند و از لحاظ ظاهری نیز کمی لاغر به نظر می رسند.اما ممکن است انرژی دریافتی روزانه کودک از میزان انرژی و جنب و جوش او کمتر باشد در این صورت پیشنهاد می کنیم غذای کودک خود را به شیوه ای که ذکر میشود تغییر دهید.
روش مقوی کردن غذای کودکان کم وزن
آب جوشیده شده خنک بهمراه ۱۵ قطره آهن را در برنامه غذایی کودک قرار دهید.
انرژی مواد تغذیه ای تکمیلی کودک را بوسیله اضافه کردن آرد یا روغن مایع یا جوانه غلات بیشتر کنید.
روزانه حداقل ۵ وعده غذای کمکی به علاوه شیر مادر،به نوزاد بالای شش ماه خود بدهید.
در هر وعده غذایی کودک کمی روغن مایع یا کره آب شده تقریبا یک تا ۲ قاشق مربا خوری اضافه کنید.
می توانید برای مقوی کردن غذای کودکان از جوانه ماش یا جوانه گندم یا پودر جوانه غلات در سوپ کودک نیز استفاده کنید. زیرا علاوه بر اینکه سرشار از ویتامین های گروه ب و ث می باشند به هضم بهتر غذای کودک نیزکمک می کنند.
می توان از کمی آرد برنج یا گندم (در ماههای بالاتر)، شیر(پاستوریزه جوشیده بالای یکسال)و کره را مخلوط کنید و بهم بزنید و گرم کنید (مانند سس سفید)و به سوپ شیرخوار بیافزایید هم باعث طعم بهتر سوپ می شود و هم رنگ و لعاب خاصی به سوپ میدهد و نیز انرژی آنرا زیاد می کند.
همچنین می توان، پودر جوانه گندم ، جو پرک و یا بلغور گندم را له کرده و با مقدار کمی شکر ، شیر(پاستوریزه جوشیده )و بهمراه دو قاشق روغن یا کره بپزید و در حجم کم (یک یا دوقاشق)و در دفعات بیشتر به شیرخوار بدهید.
در حدود ۱۱ ماهگی در صورت نداشتن آلرژی در کودکان می توان مقدار خامه پاستوریزه به سوپ کودکان اضافه نمود.
اگر کودکی زرده تخم مرغ پخته شده را نمی خورد میشود آنرا با مقداری کره و آب مرغ مخلوط و نرم نمایید و به او بدهید و یا به سوپ او اضافه کنید.
همچنین زرده تخم مرغ را می توانید رنده کرده و در سوپ کودک و یا پوره میوه و سبزیجات (هر مدل پوره ای که درست می کنید) بریزید.
همینطور به تکه های کوچک شده سیب زمینی که پخته شده است و پوست آن جدا شده کمی کره بزنید و اجازه بدهید که شیرخوار با دستان خودش آنرا برداشته و بخورد.
سعی کنید در درست کردن سوپ یا کته از گوشت با استخوان استفاده کنید ، مانند ران مرغ و یا ماهیچه گوسفندی تا مواد معدنی و چربیی بیشتر به بدن نوزاد برسد.
شما می توانید چندین قلم گوسفندی یا یک قلم گوساله را جداگانه پخته ، چربی اضافی آن را بگیرید و عصاره آنرا بمدت کوتاه (در یخچال) و زمان طولانیتر (در فریزر) نگهداری نمایید و به هر وعده غذا و یا سوپ کودک ،کودک دو قاشق غذاخوری از این عصاره را اضافه کنید.
اگر کودکتان دچار کم وزنی می باشد افزودن حبوبات را به غذایش بتعویق بیاندازید (یعنی پس از ۱۰ ماهگی) چون حبوبات حجم زیادی از معده را اشغال می کنند اما پس از ۱۰ ماهگی، حبوبات را خیس کنید، پوست بکنید و آنها را آرد کنید و هر دفعه یک قاشق چایخوری پودر حبوبات را بهمراه کره به سوپ کودکتان اضافه کنید.
اضافه نمودن آب غلیظ شده ران مرغ یا تکه های ران مرغ که خوب پخته شده و همینطور جوانه گندم، آرد یا پودر بادام خام، کنجد، مغز تخمه آفتابگردان به غذای کودک سبب رشد بهتر او می شود.
برای بهتر شدن عطر و طعم غذا میتوانید از آب لیموترش تازه، آب نارنج تازه،و همینطور سبزی معطر پودر شده استفاده کنید.
برای تهیه کته برای کودکان کم وزن بهتر است از آب مرغ یا گوشت به جای آب استفاده شود.
یک یا دو خرما را پوست بکنید، هسته اش را دربیاورید و خرما را درمقداری آب حل کنید و بعنوان دسر به شیرخوار دهید.
مقداری آرد (برنج یا گندم )را در روغن تفت دهید به اندازه ای که کمی به زردی بخورد و حالت خامی خود را از دست دهد مقدار کمی شکر حل شده و چند قطره گلاب را به آن اضافه کنید (مانند حلوا) و آنرا بعنوان میان وعده به کودک خود بدهید استفاده کنید.
آبمیوه به میزان زیاد و یا شیرینی و شکلات و بستنی قبل از غذا، سبب کم اشتهایی کودک میشود و رشد او را به خطر می اندازد.
از افزودن نمک به غذا در سر میز یا سفره به غذای کودک مخصوصا کودکان زیر یکسال جداً خودداری گردد.اما برای کودکان که دچار ایست یا افت وزن خود هستند و غذای کاملاً بی نمک خود را نمیخورند هنگام تهیه و طبخ غذا از مقدار بسیار کم نمک استفاده نمایید.
وب سایت نی نی یاری
برچسب:
نویسنده: سولماز حسینی